ادمی که نوشته شده

یه توییت خوندم میگفت مادرش روزمره هاشو مینوشته و کلی شده و بعد از فوتش جمع کردن دفترهاشو، حالا چند سال بعد دلش خواسته اونارو بخونه. به نوشته های خودم فکر کردم که خیلیاشون عجیب و غریب و افتضاحن. واقعا چی برای اونایی که دلشون تنگ ما میشه میذاریم؟ دارم فکر میکنم یسری رو نابود کنم.