ما آدمای بدی هستیم

یه سر رفتم به حساب توییترم سر زدم و دیدم اونجا چه درگیری ای بین مردم خودمونه، هر کی ناراحت بود از اتفاق اخیر اونایی که خوشحال بودن رو میکوبید و بلاک میکرد هر کی خوشحال بود، اونایی که ناراحت بودن رو! تو اینستاگرام هم همینطور. و این قضیه رو تعمیم بدید به ادمایی که در طول روز اونا رو میبینید، ادمایی که از کنارشون رد میشید، و تصور کنید دنیای واقعی خاصیت بلاک کردن داشت. یا نه! بیاین تصور کنیم افکار ادما از چهرشون معلوم بود. این آدما از زندگیشون میزنن تا باهم دعوا کنن سر اینکه تو چرا فلان تفکر رو داری!!

اتفاق بدیه که یاد نگرفتیم نظر مخالف رو قبول کنیم، اتفاق بدیه که سر هر موضوع کوچیک و بزرگی به جون هم میوفتیم و به همدیگه فحش میدیم و همدیگه رو محکوم میکنیم به داشتن تفکرات صد در صد اشتباه. مگه ما عالم دهریم؟ مگه همه چیز رو میدونیم؟ اگه همه ادمای دنیا مثل ما بودن تا حالا یک نفر هم زنده نمونده بود، بلاخره ادما تو چیزایی هر چند کوچیک حتما باهم اختلاف عقیده دارن! و هر چیزی تو این دنیا کاملا درست یا کاملا غلط نیست. چرا اینجوری شدیم؟ چرا این بلا سرمون اومد ؟ چرا اینقدر از هم متنفریم؟ چرا اونا رو همونجوری که هستن نمیپذیریم و باید عین ما باشن و عین ما رفتار کنن؟

چون ما دیکتاتور های کوچولوی کثافتی هستیم که حال بهتر شدن و چشم دیدن نظرات متفاوت با خودمون رو نداریم؟ آها، قانع شدم....