زندگی اجباری

اینکه بذام تصمیم میگیرن و میگن فلان جا فلان وقت برو و فلان جا نیا و هر چی ما میگیم عمل کن، باعث میشه فککنم یه احمق عقب افتاده نفهمم که خودش هیچ اراده ای نداره و روز به روز ببشتر حالم از خودم به هم بخوره.

من از همه این تفریحات اجباری متنفرم و از این سردرد های عصبی که میگیرم خستم.

و هرروز دوست دارم خودمو یه جا حبس کنم دور از همه