نگهبان تنهایی!!!

من دارم از تنهاییم محافظت میکنم

ینی هر کاری که میکنم، دور شدن از ادما، قایم شدن ازشون، همش بخاطر اینه که احساس میکنم تنهاییم تو خطره

ولی تا کی میتونم اینجوری ادامه بدم؟ تا وقتی همه کسایی که همسن من هستن به زندگیشون دارن میرسن و من هنوز دارم با جوونای ۱۵ تا ۲۵ ساله ای ارتباط میگیرم که حتی یادشون نمیاد زمانی پراید ده میلیون بوده!؟! اون موقع که وقتی سنم رو بفهمن بگن چطوری مادربزرگ؟!؟

میدونی! من اصلا به آینده خوش بین نیستم!!

دارم با چنگ و دندون از تنهاییم محافظت میکنم و نمیدونم کار درست الان چیه!!