کراش داشتیم وقتی کراش داشتن مد نبود...

جدیدا بحث کراش تو دانشگاه ها خیلی رواج پیدا کرده، الان که یادم میاد میبینم منم تو پیش دبستانی کراش داشتم. یه پسر آرام و مظلوم و خجالتی. فکر کنم موهاش فر بود. اسمش رو یادم نمیاد ولی از همون اول سکوت و آرامشش جذبم کرد. من تو اکیپ دخترای شر بودم. خودم اونقدر شر نبودم ولی اکیپی بودیم واسه خودمون... بزرگترین اکیپ پیش دبستانی...

تنها برخوردی که با این کراش محترم داشتم این بود که یه بار غیر ارادی به من برخورد کرد و افتادم زمین. من سرش داد میزدم و اون عذرخواهی میکرد...

یکی دیگه از پسرامون یه مقدار اهل خودنمایی بود... کاملا برعکس کراش گرامی... پر سر و صدا و پر جنب و جوش و خیلی وقتا فکر میکردم علاقه زیادی به جلب توجه دخترا داره...

این دو نفر از پررنگ ترین خاطرات دوران طفولیت بنده هستند. خیلی دوست داشتم بدونم الان کجان و چی کار میکنن.

مخصوصا نفر اول

التماس دعا...